Fotokrediet: NASA/Bill Ingalls
Bij nader inzien: Wabtec, Artemis II en de New Space Race
Disclaimer: NASA is niet gelieerd aan Wabtec en onderschrijft Wabtec of haar producten of diensten niet. Alle namen en handelsmerken van NASA en andere derden zijn eigendom van hun respectieve eigenaars en worden uitsluitend gebruikt voor identificatiedoeleinden.
Lancering
Op 1 april 2026, om 18:24 uur EDT, vertrok het ruimtevaartuig Orion, aangedreven door de 322 voet grote Space Launch System (SLS) -raket, vanaf Launch Complex 39B in het Kennedy Space Center van NASA voor een 10-daagse reis door de geschiedenis.
Artemis II, de eerste bemande „maanvlucht” -missie in meer dan 50 jaar 1, was begonnen. Het Artemis-programma, genoemd naar de Griekse godin van de wildernis, de jacht en de maan (en tweelingzus van Apollo), is het initiatief van NASA om astronauten terug te brengen naar de maan en een basis te leggen voor de eerste bemande missies naar Mars.
Maar eerst en vooral.
Artemis II bouwt voort op het succes van Artemis I, dat op 16 november 2022 werd gelanceerd, en demonstreerde de capaciteiten van de nieuwe SLS-raket en ruimtecapsule terwijl hij 25 dagen later een succesvolle, onbemande reis rond de maan en een veilige landing in de Stille Oceaan voltooide.
Bij Artemis II stond er zelfs nog meer op het spel: vier bemanningsleden werden verder de ruimte in gestuurd dan enig mens ooit 2 à 4.070 mijl voorbij de maan is gereisd, of ongeveer 250.000 mijl van de aarde, waardoor een beeld ontstaat van de „andere kant van de maan” die nog nooit met het blote oog is gezien.
Maar de bemanning had meer te doen dan alleen bezienswaardigheden bekijken: de missie was om nieuwe systemen en hardware te testen en zo de weg vrij te maken voor toekomstige expedities naar het maanoppervlak, waaronder Artemis IV, een bemande landingsmissie die gepland staat voor begin 2028. (Opmerking: de bestemming van Artemis III midden 2027 ligt iets dichter bij huis: een missie in een lage baan om de aarde waarbij commerciële landers van SpaceX en Blue Origin worden getest voor gebruik op Artemis IV).
Eén las tegelijk
Hoewel de cijfers die verband houden met Artemis II en ruimtevaart verbluffend zijn,
- 695.000 mijl heen en terug
- Tot 5.000 °F— De temperatuur die het hitteschild van Orion is ontworpen om te weerstaan bij terugkeer in de atmosfeer van de aarde (ongeveer de helft van de temperatuur van het oppervlak van de zon)
- 8,8 miljoen pond stuwkracht bij de start,
er is één nummer in het bijzonder dat de volledige aandacht heeft van Wabtec Inspection Technologies (Wabtec nam in 2025 de divisie Inspection Technologies van Evident over, die voorheen deel uitmaakte van de Scientific Solutions Division van Olympus Corporation): 111.000.
Dat is hoeveel centimeters lassen er nodig waren bij het assembleren van de brandstoftanks van de raket - ongeveer 1,76 mijl aan lassen in totaal. Het was de taak van ultrasone phased array-inspectiesystemen om de omtrek-, longitudinale en andere lasoriëntaties van lassen op deze raket te onderzoeken om hun integriteit en uiteindelijk de veiligheid van de bemanning en het succes van de missie te waarborgen.
Wormgaten, kussentjes en wortelteendefecten detecteren
Deze lassen creëren verbindingen die resulteren in zeer sterke verbindingen. De „" wrijvingsroerlas "” wordt bijvoorbeeld gebruikt om materialen te verbinden die moeilijk te fuseren zijn, zoals aluminiumlegeringen, en wordt veel gebruikt in geavanceerde ruimtevaartproductie.”
Op de Artemis II-raket moesten op deze manier tientallen panelen met elkaar worden verbonden. Hoewel ze superieur zijn voor de taak, introduceren deze lassen een unieke reeks potentiële defecten, waaronder onvolledige gewrichtspenetratie, „wormgaten”, „kussende verbindingen” en „" wortelteendefecten "” (zie „" Autonomous Friction Stir Welding Inspection in Aerospace Production "” in het tijdschrift Inspection Trends).”
Hoewel bekend is dat dit geavanceerde lasproces zeer robuust is, kan het afwijkingen veroorzaken die in elke richting zijn georiënteerd, waardoor de inspectieprocedure complexer en kritischer wordt. Kortom, deze lassen vereisen een gespecialiseerde niet-destructieve testaanpak en -technologie, een methode die het team heeft geholpen om vooruitgang te boeken voor industriële toepassingen: phased array ultrasoon testen (PAUT).
Voor degenen die deze terminologie niet kennen, beschrijft de American Society for Nondestructive Testing de technologie als volgt:
„Bij testen met ultrasone phased array (PA) worden meerdere ultrasone elementen en elektronische tijdsvertragingen gebruikt om ultrageluid te genereren en te ontvangen, waarbij stralen ontstaan door constructieve en destructieve interferentie. Als zodanig biedt PA aanzienlijke technische voordelen ten opzichte van conventionele UT met één sonde: de phased array-bundels kunnen elektronisch worden gestuurd, gescand, geveegd en gefocust”.
Oorspronkelijk ontwikkeld in de jaren 60 voor medische toepassingen, waaronder echografie, is deze technologie sindsdien een steunpilaar geworden voor het uitvoeren van moeilijke inspecties van bedrijfskritieke bedrijfsmiddelen in de olie- en gas- en ruimtevaartindustrie.
„Onze oplossingen voor niet-destructief testen (NDT), die geavanceerde inspecties kunnen uitvoeren, zijn er in vele vormen, van handhelds voor handmatig gebruik tot volledig geautomatiseerde robotcellen, en worden op grote schaal gebruikt in verschillende sectoren”, zegt Karen Smith, Senior Vice President, Wabtec Inspection Technologies. „Met name in de lucht- en ruimtevaart zijn ze een industriestandaard geworden en zijn ze alomtegenwoordig in de activiteiten van marktleiders.”
Deze inspectietechnologieën zijn zelfs in de ruimte gebruikt. Toen op het internationale ruimtestation een luchtlek werd ontdekt dat boven de tolerantie lag, kon een bemanning met draagbare inspectietools het probleem snel vaststellen en verhelpen.
„We werken op een aantal zinvolle manieren samen met onze luchtvaartklanten, die elk gebaseerd zijn op een gedeelde missie van veiligheid”, zegt Dusty Moore, Americas Vice President of Sales voor Wabtec Inspection Technologies. Hij voegt eraan toe: „Of onze klanten nu een draagbare NDT-foutdetector naar de ruimte sturen, een boroscoop met een kleine diameter op een motor laten draaien, of een robotcel gebruiken om paneellassen te testen, onze technologie inspecteert wat moet worden geïnspecteerd, waar het moet worden geïnspecteerd, om succes te garanderen.
„Het Artemis-programma is een krachtig bewijs dat de flexibiliteit en precisie van onze oplossingen aantoont. Niet alleen voert onze ultrasone technologie op grote schaal wrijvingsroerlasinspecties uit, maar ook onze wervelstroom- en visuele technologieën op afstand dragen bij aan de veiligheid en prestaties van het Artemis II-vaartuig.”
En dat is het belangrijkste: de kleine dingen goed doen, soms centimeter voor centimeter, om moonshots niet alleen mogelijk maar ook herhaalbaar te maken — een veilige basis om nog ambitieuzere plannen voor de toekomst te lanceren.
1 De laatste bemande maanmissie was Apollo 17 in december 1972 (bron: Florida Today)
2 Bron: NASA