Op Memorial Day, een nationale feestdag in de Verenigde Staten die op de laatste maandag van mei wordt gevierd, staan Amerikanen stil bij de herdenking van degenen in de strijdkrachten die zijn omgekomen tijdens de verdediging van het land. Veel andere landen hebben gedurende het jaar hun eigen herdenkingsdagen, zoals de dodenherdenking in november, ter ere van gesneuvelde militairen. Deze plechtige feestdagen, samen met de vieringen van Veteranendag, zijn een gelegenheid om waardering te tonen voor al het militaire personeel dat hun land heeft gediend, of het nu in tijden van oorlog of vrede is.
We herdenken alle helden in uniform die het ultieme offer hebben gebracht in dienst van hun land. Als we onze dankbaarheid uiten, mogen hun herinneringen nooit worden vergeten.
Neem even de tijd om de reflecties en verhalen van verschillende veteranen en bondgenoten van Wabtec op Memorial Day te lezen.
Paul Airhart, Quality System Senior Manager, was formerly in the United States Marine Corps.
„Als oorlogsveteraan heeft Memorial Day een speciale betekenis voor mij. Het is een dag voor ons allemaal om de dappere mannen en vrouwen te herdenken die zich hebben opgeofferd om met eer en moed te dienen voor waar ze in geloofden terwijl ze ons geweldige land verdedigden. Dit is een belangrijke dag voor ons om de offers niet te vergeten die zijn gebracht door degenen die hun leven hebben gegeven voor de vrijheden die we genieten. Zoals de FDR ooit zei: „Degenen die lange tijd de privileges hebben genoten die wij genieten, vergeten mettertijd dat mannen en vrouwen zijn gestorven om ze te winnen.”
Mijn familie neemt de tijd om na te denken over en eer te bewijzen aan degenen die onze natie hebben gediend en niet langer bij ons zijn. Om deze helden echt te eren, moeten we hun verhalen met anderen delen en ervoor zorgen dat hun herinneringen voortleven. Ik herinner mijn kinderen eraan dat helden nooit sterven omdat ze zullen voortleven in de zielen van degenen die in hun voetsporen treden.
Afbeelding
Op Memorial Day eer ik de erfenis van mijn wapenbroeders en -zusters met wie ik in de oorlog heb gediend en die niet zo gelukkig waren als ik om terug te keren. Ik breng ook hulde aan al diegenen die zijn omgekomen in dienst van ons land, want het is hun offer dat nooit kan worden terugbetaald, en ik streef ernaar hun nalatenschap waardig te zijn.
Ik heb in de loop der jaren Memorial Day-toespraken mogen houden voor verschillende organisaties. Het is altijd een eer en een voorrecht om deze verhalen te delen over de dappere soldaten die ze allemaal hebben gegeven en om iedereen te herinneren aan de ware betekenis van Memorial Day. Ik bezoek op deze dag ook het graf van mijn grootvader. Hij was een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog en mijn held toen ik opgroeide, ook waarom ik bij het M Marine Corps kwam.”
Anthony Colvin
Afbeelding
„Op deze dag betuig ik mijn respect aan degenen die zijn overleden, waaronder familieleden en vrienden die ik tijdens mijn diensttijd heb verloren. De gevallen helden herinneren me eraan waarom ik kan doen wat ik vandaag doe. Ze hebben hun leven opgeofferd voor de vrijheid die we genieten, maar ze zijn er niet langer om die te ervaren. Om hen te eren bied ik mijn gebeden aan en hou ik een lege stoel voor hun afwezigheid, zoals gebruikelijk is.
Voor mij is Memorial Day een herdenking van degenen die het ultieme offer hebben gebracht. Degenen die de weg hebben vrijgemaakt voor Amerikaanse vrijheden. Om degenen te eren wiens loyaliteit nooit is afgezwakt bij gevaar tijdens hun dienst. Het is ook een dag om degenen te herdenken die wel en niet langer bij ons zijn, want zonder deze dappere mannen en vrouwen in onze geschiedenis en zonder deel uit te maken van het meest effectieve leger in de geschiedenis, zou de wereld er heel anders uitzien. Als veteraan is Memorial Day de meest eervolle dag voor de militaire gemeenschap.”
Jeremy Crist
Afbeelding
Jeremy Crist is a Senior Value Engineer in Operations and an Army Veteran. Jeremy will speak at Pennsylvania’s Soldiers’ and Sailors’ Home for their Memorial Day ceremony. Here is an excerpt from the speech he is presenting.
„Sinds de Tweede Wereldoorlog hebben de Verenigde Staten niet officieel de oorlog verklaard. Het is echter nog steeds betrokken geweest bij talloze vijandige conflicten waarbij de natie haar dappere soldaten, matrozen, piloten en mariniers in gevaar moest brengen. Helaas betekent dit dat de mannen en vrouwen die in het Amerikaanse leger dienen, offers zijn blijven brengen, waaronder het opgeven van hun leven voor de natie.
Ik zou graag willen stilstaan bij de gesneuvelde Amerikaanse militairen en vrouwen die sinds de Tweede Wereldoorlog hun leven hebben gegeven:
In de Koreaanse oorlog hebben we 36.574 verloren.
58.220 — omgekomen in de oorlog in Vietnam.
We verloren 382 tijdens Operatie Desert Storm.
Tijdens operaties in Libanon, Grenada, Panama, Somalië en Haïti verloren we nog eens 331.
En meer recent stierven 7064 Amerikaanse militairen en vrouwen tijdens de Global War on Terrorism.
Dit zijn veel cijfers, maar achter elk nummer zit een naam, een leven, een verhaal. Het waren allemaal zonen, dochters, vaders, moeders, echtgenoten, echtgenotes, broers en zussen. Memorial Day is een dag om ze allemaal te herdenken.
Laten we de tijd nemen om precies dat te doen en alle soldaten, matrozen, piloten en mariniers gedenken die hun leven hebben gegeven voor onze natie. Laat hun herinneringen niet verloren gaan of hun offers worden vergeten.”
Afbeelding
Donald Branham
Afbeelding
Donald Branham is a Senior Material Handler in Operations and a Veteran in the Navy) serving in Desert Storm/Desert Shield.
„Ik herinner me de mannen en vrouwen met wie ik het genoegen had om te dienen en te vechten tijdens Desert Shield/Desert Storm, die het ultieme offer hebben gebracht voor vrijheid.
Ik eer al mijn broers en zussen in uniform die het ultieme offer hebben gebracht.
Ik zal samen met verschillende andere leden van het Amerikaanse legioen kransen leggen bij veteranenmonumenten en elk jaar een tafel voor vermiste mannen opzetten in de stad op aangewezen plaatsen.”
Afbeelding
Tara Jones
Afbeelding
Tara Jones is a Materials Specialist and an ally of Wabtec's Veterans Employee Resource group.
„Vaak voelt het alsof we door het jaar gaan zonder de tijd te nemen om de prestaties van onze samenleving te erkennen. Memorial Day is echter een perfecte gelegenheid om even stil te staan en opzettelijk de veteranen te erkennen die zich onbaatzuchtig hebben opgeofferd voor het algemeen belang. Zoals het gezegde luidt: 'Alles gaf wat, sommigen gaven alles. '
Elk weekend van Memorial Day halen we dozen met zijden bloemen uit de opslag en herschikken we ze in boeketten die op de grasvelden van de begraafplaats kunnen worden geplant. De kinderen maken extra boeketten om de graven van onbekende soldaten te versieren. Vervolgens pakken we vier generaties familie in een SUV en rijden we naar de dichtstbijzijnde nationale begraafplaats waar we de graven van onze veteranenfamilieleden versieren. We luisteren naar ons oudste familielid dat verhalen vertelt over de dingen die ze zich herinnert uit de Tweede Wereldoorlog en Vietnam. Een herinnering van 93 jaar oud kan vluchtig zijn, dus we leren elk jaar iets nieuws.
We praten over zelfopoffering, eten een hapje en gaan dan terug naar huis. De rest van het weekend nemen we deel aan een of ander groepsserviceproject. Memorial Day is een uitstekende gelegenheid om kinderen te leren hoe belangrijk het is om offers te brengen voor het algemeen belang en om degenen te herdenken die het ultieme offer hebben gebracht voor hun land, geliefden en toekomstige generaties.”
Dorene Meaders
Afbeelding
Dorene Meaders serves as Wabtec's Shipping Clerk in Components and is a former United States Coast Guard RM2.
„Ik herinner me de mannen en vrouwen met wie ik heb gediend om onze kusten te beschermen en mensen in nood te helpen. Als lid van het American Legion laten we tijdens onze bijeenkomsten altijd een lege stoel achter om degenen die krijgsgevangenen of vermisten in actie zijn, te herdenken. Vandaag herdenk ik al die dappere mannen en vrouwen die hun land met eer hebben gediend.”
Dan Mitzel
Afbeelding
Dan Mitzel is a U.S. Army veteran who served towards the end of the Cold War and is now a Program Manager with the Digital Intelligence Signaling and Systems PMO.
„Als veteraan van de vierde generatie is Memorial Day speciaal in mijn hart. Het is een tijd om na te denken over de offers die mijn familieleden en mijn wapenbroeders in de bredere militaire gemeenschap hebben gebracht. We eren degenen die hun leven hebben gegeven voor ons land en niet thuis zijn gekomen. Als specialisten op het gebied van gevechtswapens zijn we ons terdege bewust van de gevaren van ons beroep, en we begrijpen de ernst van onze plicht om onze grondwet, onze vrijheden en onze manier van leven te verdedigen. We doen dit niet alleen voor onszelf, maar ook voor onze vrienden en bondgenoten over de hele wereld.
Velen die dienden kwamen niet terug, en velen die dat wel deden... keerden gewond terug. Ze hebben dit offer vrijwillig gebracht, maar het kan nooit volledig worden terugbetaald. We kunnen hun offer alleen maar eren. Memorial Day is een tijd om na te denken over de ware betekenis van dienstbaarheid en opoffering voor een zaak die groter is dan jezelf.
We moeten de lasten van onze militairen en veteranen delen. We kunnen vrijwilligerswerk doen om veteranen en hun families te helpen, samenwerken met onze vertegenwoordigers om ervoor te zorgen dat ons leger en onze bondgenoten hebben wat ze nodig hebben om succesvol te zijn en een beroep doen op onze betere engelen. We moeten vooral hun offer eren dat ons de kans gaf om vrij te leven in een gevaarlijke wereld.
Neem op Memorial Day even de tijd om na te denken over wat deze dag voor jou en je familie betekent. Bezoek een parade of begraafplaats om de offers van onze soldaten, matrozen, piloten en mariniers te eren. Laten we ons leven leiden op een manier die hun nalatenschap eer aandoet en ervoor zorgt dat hun offer de moeite waard was.”
Jerome O'Neil
Afbeelding
Jerome O’Neil, is a Systems Engineer, and a Navy Veteran.
„In januari 1991 was ik een tweederangs onderofficier die werd toegewezen aan het USS Ranger, het CV-61 inlichtingencentrum. We waren net aangekomen op het station in de Perzische Golf om de onafhankelijkheid van de USS af te lossen, en ongeveer 24 uur later begonnen de gevechtsoperaties. Onze taak op het gebied van Chemical-Terrorism Vulnerability Information (CVIC) was in feite om piloten te informeren over waar ze heen moesten en wat ze moesten opblazen. De Ranger had twee A-6-aanvalseskaders aan boord. We hadden VA-155 ingelicht over een mijnbouwmissie tegen de marinebasis Um Qasr in Zuid-Irak aan de monding van de rivier de Eufraat. Het schip draaide in de wind, we lanceerden het stakingspakket, en we gingen allemaal weer aan het werk met het volgende. Niemand heeft echt nagedacht over wat we net hebben gedaan. Precies wat we daarna gingen doen.
Uren gaan voorbij en het aanvalsteam begint terug te komen. De bevelvoerende officier benaderde het 1MC (het PA-systeem van het schip, voor jullie die geen zeelieden zijn) en kondigde aan: „Jackal 404 heeft zich niet gemeld.” En dat zal ik nooit vergeten. Het was een eerste dosis realiteit over wat we daar aan het doen waren, en het was ontnuchterend.
We hebben (samen met de luchtmacht) een zoek- en reddingsmissie georganiseerd, maar het vliegtuig en de vliegtuigbemanning gingen verloren. Hun stoffelijk overschot werd drie maanden later door de Iraakse regering teruggegeven aan de VS.
Jackal 404 werd bestuurd door luitenant William „Tom” Costen, met luitenant Charlie Turner in de zetel van Weapons System Operator (WSO). Ik kende geen van die mannen persoonlijk, en ik heb ze nooit ontmoet buiten mijn rol om hun laatste missie via de lucht te krijgen. Maar dat zijn de jongens waar ik aan denk op Memorial Day.”
Afbeelding
Rabi Ratnesar
Afbeelding
Rabi Ratnesar, Senior Program Manager, and former member of the Air Force.
„Elk jaar, op Memorial Day, neem ik even de tijd om terug te denken aan mijn bezoek aan Arlington National Cemetery vele jaren geleden. Ik was toen een student en ik had nog niet eens besloten om ons land te dienen. Dat bezoek inspireerde me en deed me de opoffering waarderen van duizenden militairen en dienstvrouwen die hun leven hebben opgegeven om onze vrijheid te beschermen. Het was een ontnuchterende ervaring om hun grafstenen te zien. Het herinnert me eraan dat ik dankzij hun opoffering kan genieten van een mooie vakantie en het begin van de zomer. Het is een voorrecht om deze e-mail te mogen typen, en ik ben er dankbaar voor, omdat ik weet dat anderen dat niet meer kunnen.
Ik moet vandaag denken aan een paar vrienden met wie ik vroeger omging in Hurlburt Field, Ft. Walton Beach, Florida toen ik halverwege de twintig was. Ze gingen een paar jaar later naar Afghanistan, maar kwamen helaas niet terug. Nu rusten ze in vrede op de nationale begraafplaats van Arlington. Ik ben hen en alle andere dappere soldaten dankbaar die hun leven hebben opgeofferd voor ons land.”
Wes Scruggs
Afbeelding
Wes Scruggs is a Draft Design Engineer at Wabtec and a Marine veteran who served in Afghanistan.
„Voor mij is Memorial Day een dag om dankbaar te zijn voor de onbaatzuchtige opoffering van de mannen en vrouwen die het leven hebben verloren terwijl ze ons land dienden. Het is een dag die me eraan herinnert, zelfs op mijn slechtste dagen, dat ik uit Afghanistan thuiskwam om mijn vrouw en familie te zien; we moeten een eigen gezin stichten en een kind krijgen. Ik moet naar school en een opleiding volgen. Ik had geluk dat het leven met me doorging, maar ik word er elke dag aan herinnerd, vooral vandaag, dat anderen niet zoveel geluk hadden.
Ik eer vier mannen, drie die zijn omgekomen tijdens de Global War on Terrorism en één met wie ik heb gediend in Afghanistan, die na zijn dienst heeft gekozen om de strijd voor vrijheid in het buitenland voort te zetten.
Op 20 juni 2014 verloren we in de provincie Helmand in Afghanistan drie Amerikaanse mariniers tijdens de Global War on Terrorism:
Afbeelding
Korporaal Brandon Garabrandt, 2e bataljon gevechtsingenieur
Afbeelding
Korporaal Adam Wolff, 2e bataljon gevechtsingenieur
Afbeelding
Stafsergeant David Stewart, 2e bataljon gevechtsingenieur
Op 20 juli 2017 verloren we in Raqqa, Syrië, als lid van de Koerdische Volksbeschermingseenheid:
Afbeelding
Korporaal David Taylor, 1st Battalion 2nd Marines, USMC/YPG
Op deze dag houd ik mijn dierbaren dichter bij me door mijn vrouw steviger te omhelzen, mijn ouders te bellen en contact op te nemen met mijn medesoldaten waarmee ik heb gediend.”
Matthew Simpkin
Afbeelding
„Memorial Day, in het Verenigd Koninkrijk bekend als Remembrance Day, is inderdaad een tijd voor bezinning en herdenking. Ik heb veel redenen om de tijd te nemen om na te denken over veel familieleden die betrokken waren bij talloze conflicten, waaronder onder andere de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Maar meer recent heb ik een echte held in mijn familie, mijn kleine zwager en mijn vriend.
USMC SSgt Louis F Cardin. Louie was een dappere en toegewijde artillerieman die diende bij het 2nd Battalion, 6th Marine Regiment, 26th Marine Expeditionary Unit, vanuit Camp Lejeune, NC. Hij was één keer uitgezonden naar Irak en drie keer naar Afghanistan, en zijn militaire onderscheidingen omvatten de Presidential Unit Citation (marine), drie medailles voor de Afghaanse campagne, een Irak-campagnemedaille en drie Sea Service Deployment-linten.
Afbeelding
In maart 2016, ongeveer 80 kilometer buiten Mosul, Irak, begonnen de sirenes te waarschuwen voor de lancering van raketten in het gebied. Louie was buiten om ervoor te zorgen dat zijn soldaten als eerste de bunker bereikten, toen een ISIS-raket Louie tragisch het leven kostte. Afgelopen weekend zou hij jarig zijn geweest.
Elk jaar op Louie's verjaardag bezoeken zijn zus en ik de pub „Ye Olde Trip to Jerusalem” in Nottingham, een oude rustplaats voor kruisvaarders (1186 AD). Het was een van de laatste plaatsen waar we hem heen brachten voor zijn laatste uitzending en ik weet niet dat de volgende keer dat we zouden gaan, zijn naam op de „Armed Forces Memorial Board” in de keldergrotten zou staan.”
Gary Williams
Afbeelding
Gary Williams is a Manufacturing Lead, Components and an Army Veteran.
„Op Memorial Day neem ik de tijd om mijn collega-militairen te eren en te herdenken die samen met mij hebben gevochten in Operatie Enduring Freedom.
Ik denk na over de fysieke en mentale littekens die we tegenkwamen tijdens onze diensttijd en de uitdagingen waarmee we werden geconfronteerd na thuiskomst.
Ik breng hulde aan alle gesneuvelde veteranen die zich hebben opgeofferd voor ons land, of het nu in de strijd was of tijdens de training.
Ik erken de verbijsterende statistiek dat 22 veteranen elke dag zelfmoord plegen vanwege de onzichtbare oorlogswonden.
We mogen hun offers nooit vergeten en doorgaan met het steunen van degenen die hebben gediend. Elk jaar bezoek ik de plaatselijke veteranenbegraafplaats om respect te betuigen aan de graven van mijn familie en vrienden, en dan hang ik wat rond met veteranen.”
Afbeelding
A.F. Zdanowicz
Afbeelding
A.F. Zdanowicz is a QA Engineer and Navy Veteran.
„Ik hou van een rustige dag om na te denken over het doel van Memorial Day: om degenen te herdenken die zijn omgekomen en nooit meer naar huis zullen terugkeren. Ik breng persoonlijk hulde aan mijn vrienden die zijn overleden, van wie velen geen oorlogsslachtoffers waren. Hoewel sommigen dat wel waren, maakt dat deel uit van het inherente risico van het werk, en ik mis ze allemaal.
Afbeelding
Commandant Patrick Dunn was een vriend en klasgenoot die ik voor het eerst ontmoette op de Naval Academy Preparatory School in Newport, Rhode Island. Hij was een geweldige kerel. Pat werd gedood tijdens zijn dienst in het Navy Command Center van het Pentagon op 11 september 2001, toen American Flight 77 door terroristen werd gekaapt en het gebouw werd binnengevlogen. Hij liet zijn vrouw van 23 maanden achter, Stephanie Dunn, die zwanger was van hun eerste kind. Daar valt niets meer over te zeggen.
Afbeelding
Jim Lazevnick was mijn vriendelijke en vriendelijke mentor tijdens mijn tweede jaar. Helaas overleed hij op 30 juli 1987 tijdens een helikoptercrash terwijl hij als copiloot diende aan boord van de USS La Salle (AGF 3) in de Perzische Golf. James, lid van Helicopter Combat Support Squadron (HC) 2, en drie anderen kwamen die dag om het leven. Een klasgenoot in de buurt vertelde hoe Jim's helikopter neerstortte, van het dek rolde en in de Golf zonk. De bergingsploegen hebben enige tijd later de helikopter en de bemanning teruggevonden. Ik zal me Jim en zijn moed in dienst van zijn land altijd herinneren.
Afbeelding
Rick Dempsey was mijn teamleider in het tweede semester. Hij was grappig, eerlijk en een goede leider. Op een ochtend tijdens de fysieke training in mijn plebejaar vroeg hij ons om het voor hem af te zweten, aangezien hij, om ons een plezier te doen, de avond ervoor een paar kruiken bier had gedronken met vrienden. Richard, de radaronderscheppingsofficier, vlogen samen met zijn piloot van San Diego naar New Orleans als leden van Fighter Squadron (VF) 114 toen hun vliegtuig neerstortte. Aangenomen wordt dat zuurstofgebrek mogelijk een factor is geweest die heeft bijgedragen aan de crash.
En ik herinner me de gebroeders Bianchi... Robert, Kevin en James, allemaal helikopterpiloten bij de marine.
Afbeelding
Robert Bianchi, Op 23 maart 1987 stortte de HH-46-helikopter die hij bestuurde neer op de Bucao-rivier in de Filippijnen, ongeveer 32 mijl ten noorden van Subic Bay Naval Air Station.
Afbeelding
Kevin Bianchi ging verloren op 16 juli 2003 toen de MH-53 Sea Dragon-helikopter die hij bestuurde neerstortte in de buurt van Sigonella, Sicilië. Drie anderen aan boord kwamen ook om het leven; zij waren lid van Helicopter Combat Support Squadron (HC) 4. Kevin was uitvoerend officier van het squadron.
Als ouder en als mens kan ik me niet eens voorstellen hoe pijnlijk het is om verschrikkelijk nieuws te krijgen van een militaire officier voor de deur, laat staan dat ik het twee keer moet meemaken. Het feit dat hun derde zoon, James Bianchi, ook een militaire helikopterpiloot is, doet me afvragen hoe ze erin slagen om's nachts te slapen. Het is moeilijk te bevatten welke emotionele onrust ze moeten doormaken, vooral op Memorial Day.”
