Czy możesz opowiedzieć nam o swoim dzieciństwie i dlaczego ukończyłeś studia inżynierskie?
Margaret: Dorastając, zawsze chciałem być lekarzem, szczególnie pediatrą. Ale w liceum wziąłem udział w fizyce matury międzynarodowej i pomyślałem: „To naprawdę całkiem interesujące”. Wtedy powiedziałem: „Wiesz co, myślę, że chcę zajmować się inżynierią”. Moja mama była inżynierem w Kolumbii, skąd pochodzi. Studiowała inżynierię leśną. A mój tata, który jest z Haiti, studiował geologię. Pochodzę z bardzo ciężkiej nauki rodziny. „Rozmawiali” ze mną i powiedzieli, że mogę być inżynierem, prawnikiem lub lekarzem. W mojej obecnej roli skupiam się na tworzeniu algorytmów, a także na opracowywaniu strategii, które klient może zażądać dla swoich silników lokomotyw. Sterowanie silnikiem jest bardzo interdyscyplinarne.
Patricia: Mój ojciec wymagał, aby wszystkie swoje dzieci chodziły do szkoły handlowej/technologicznej jeszcze w liceum. Zrobiłem to i studiowałem, aby zostać elektrykiem. Po okablowaniu paneli sterowniczych i domów zdałem sobie sprawę, że nie chcę być elektrykiem do końca życia. Moje dwie siostry chodziły do nocnej szkoły inżynierskiej, i zachęcali mnie do studiów w pełnym wymiarze godzin. Będąc całkiem dobry w matematyce, czułem, że mam dwie opcje: księgowość lub inżynieria. Ponieważ miałem już część elektryka, stopień elektrotechniki był dla mnie naturalnie odpowiedni. Więc poszedłem w ślady mojej siostry i to się opłaciło.
Alicia: Nie zaczynałem inżynierii. Zawsze byłem dobry w matematyce i naukach ścisłych, i zdecydowałem się uzyskać dyplom z farmacji. Radziłem sobie wyjątkowo dobrze, ale zdałem sobie sprawę, że nie chcę być w laboratorium i pracować w środowisku handlowym. Czułem, że wszystko, co robię w aptece, to zapamiętywanie. Więc zapytałem ojca, który jest inżynierem mechanikiem i elektrykiem, co powinienem zrobić... i powiedział, że lubisz rozwiązywać problemy, powinieneś zostać inżynierem!
Z pewnymi zachęciami od niego zdecydowałem się zostać inżynierem przemysłowym, ponieważ lubiłem produkcję operacji systemowych i chciałem przebywać w pobliżu ludzi, w ten sposób czerpałem energię. Mój ojciec nie traktował mnie tak inaczej niż moi bracia, więc nauczyłem się, jak naprawić samochód, zanim będę mógł nim prowadzić. Nauczono mnie, jak budować i latać modelowymi samolotami. Dorastałem wierząc, że mogę zrobić wszystko, co mogą zrobić „chłopcy”.
Nicole: Z przeszkolenia jestem inżynierem mechanikiem. Właśnie po to chodziłem do szkoły i była to moja pierwsza praca po studiach, 11 lat temu. Miałem szczęście, że moja rodzina jest pełna inżynierów i lekarzy. Wiedziałem, jaka inżynieria dorasta, a przynajmniej miałem pomysł.
W dość młodym wieku myślę, że widzieli różnicę w tym, jak podchodziłem do problemów. Mam ciekawość, mam naturalne zdolności do matematyki i nauk ścisłych, więc planowałem pójść na inżynierię biomedyczną. Chciałem zaprojektować protetykę po stronie mechanicznej. Ale kiedy byłem na studiach, program nie był tym, czego szukałem i przeszedłem na inżynierię mechaniczną.
Pracując na studiach inżyniera mechanicznego, nadal pracowałem w robotyce i strukturze. W ostatnim roku odbyłem staż w (GE) Wabtec i zakochałem się w ciężkiej produkcji przemysłowej i inżynierii. Wejście do budynku 10 w Erie w Pensylwanii i zobaczenie skali tego, co mogłem zrobić, było dla mnie zachwycające. Dorastałem, grając ciężarówkami Tonka i teraz miałem zamiar pracować nad tymi ogromnymi maszynami.
Rajani: Po szedłem na inżynierię, nie myśląc o tym jako o „męskiej” karierze. Dla mnie ważna była możliwość dotykania i odczuwania produktów oraz wyjścia na pole. Rzeczy, których naprawdę możesz dotknąć, to elementy mechaniczne, w elektronice jest więcej sprzętu i oprogramowania. Byłem pociągnięty do zrobienia czegoś, co sprawi, że będę aktywny i wyzwany. Muszę mieć ciągłe motyle w żołądku, aby dążyć do poprawy roli i dalej się uczyć. Kiedy to się skończy, jestem w stagnacji. Kiedy zaczynałem, byłem jedną z trzech kobiet pracujących na podłodze (pozostałe dwie były Patty Lacy i Christian Lau).
Czy możesz opowiedzieć nam o swoich doświadczeniach związanych z uzyskaniem patentu?
Margaret: Mam jeden patent, który został mi przyznany w zeszłym roku, i taki, który podpisałem kilka miesięcy temu. Więc, jeden, który został potwierdzony. To było niezwykle satysfakcjonujące. Płakałem pod koniec mojej recenzji i był to z pewnością mój najbardziej wymagający technicznie projekt. Musiałem się wiele nauczyć na temat harmonicznych i częstotliwości. To były rzeczy, których uczyłem się w szkole, ale muszę się nauczyć znacznie więcej. Szczerze mówiąc, nie sądziłem, że będę w stanie pracować nad czymś, co jest godne patentu. Byłem również zaskoczony, jak niewiele kobiet było na Wabtec Patent Awards. To było trochę otwierające oczy. Nie spodziewałem się tego.
Patricia: Mam nieco ponad tuzin patentów zarówno w USA, jak i na arenie międzynarodowej w regionach takich jak Brazylia, Kanada, Meksyk i Australia. Niezależnie od tego, czy jest to silnik, czy produkt cyfrowy, niezależnie od tego, w której części firmy pracujesz, ważne jest, aby chronić nasze produkty przed wejściem na rynek naszych konkurentów i jesteśmy do tego wspierani i zachęcani. Patenty, z których jestem najbardziej dumny, to praca mojego zespołu związana z naszym cyfrowym produktem, Trip Optimizer. Jednym z takich patentów jest nasz projekt przeplanowania i reagowania na zmiany na trasie oraz dostosowanie naszego planu zoptymalizowanego paliwa.
Bardzo ściśle współpracowałem również z AJ Kum arem, który, jak wiecie, ma wiele patentów w Wabtec. Współpracował z nim przez lata przy wielu projektach, inspirował mnie i był mentorem oraz jest bardzo pomocny w pisaniu i składaniu patentów.
Nicole: Tak, to naprawdę ekscytujące. Obecnie posiadam dwa patenty. Kiedy studiujesz inżynierię na studiach, dużo mówi się o patentach. Wszyscy mówią o Edisonie i jego patentach i oczywiście o wszystkich wielkich innowacyjnych inżynierach. Myślałem, że posiadanie patentu byłoby niesamowite, ale nie byłem przekonany, że kiedykolwiek dostanę taką okazję. Nie każdy może pracować dla firmy takiej jak Wabtec, a szczególnie w zespołach, które naprawdę napędzają innowacje.
Rajani: Z pewnością miałem wiele emocji związanych z moimi czterema patentami. Moje pierwsze kilka patentów, byłem młodym inżynierem, a główni inżynierowie przeglądali moją koncepcję w ramach procesu. Myślę, że jest to bardzo wyjątkowe.
Spędziłem dużo czasu na lokomotywie zbierając informacje, sprawdzając i ponownie walidując rozwiązanie. To był pierwszy projekt, który prowadziłem. Pracowałem również nad metodą i zestawem kontroli emisji spalin silnika. To było wiele nocnych zmian, próbując uzyskać odpowiednią temperaturę otoczenia, aby uruchomić lokomotywę. Wszystkie cztery moje patenty dotyczą wydajności silnika, rozwoju i diagnostyki.
Porozmawiajmy o rekrutacji następnego pokolenia inżynierów.
Patricia: Próba skłonienia większej liczby kobiet do zostania inżynierami to problem, który wciąż próbujemy zrozumieć. Musimy pomóc wspierać nowe studentki inżynierii i pomóc im zaakceptować, że jest to trudna dziedzina. Nie musisz mieć 4.0, aby odnieść sukces. A dla młodych dziewcząt w wieku szkolnym ważne jest, aby były narażone na ideę inżynierii i prawdziwych inżynierów.
Margaret: Zawsze mówię tym, którzy rozważają karierę inżynierską, pomyśl o tym, jaki jesteś jako osoba. Jeśli jesteś kimś nastawionym na rozwiązywanie problemów, kto chce załatwić sprawę, kto zauważa problem i przedstawia sugestie, jak go poprawić, prawdopodobnie jesteś o wiele bardziej nastawiony na inżynierię niż myślisz.
Alicia: Kiedy mentoruję młode kobiety wchodzące na studia, staram się wysłać je ścieżką i powiedzieć im, żeby po prostu to poszły. Jeśli jesteś świetny w matematyce i naukach ścisłych i lubisz rozwiązywać problemy, spróbuj inżynierii. Jeśli to się nie uda, zawsze możesz zmienić kierunki. Jako specjalność inżynieria otworzysz się na wiele innych możliwości, w tym stypendia i staże, które pomogą Ci przygotować się do sukcesu.
Nicole: Ni edawno byłem w lokalnym gimnazjum i dziewczyna zapytała mnie, czy inżynieria jest naprawdę trudna. Powiedziałem jej, tak, to trudne, trudne. Ale naprawdę kocham swoją pracę. Lubię radzić sobie i rozwiązywać trudne problemy. Nie jestem typem osoby, która lubi się nudzić. A widząc, że mogę przynieść trochę inspiracji młodszemu pokoleniu, ożywia mnie również do mojej pracy.
Czy masz jakieś stereotypy będąc inżynierką?
Alicia: To zaskakujące, że w 2024 roku kobiety nadal mogą zostać zwolnione. Podczas zwiedzania uczelni z moją najmłodszą córką, nasz przewodnik zapytał, czy któryś z nas rodziców jest inżynierami. Podniosłem rękę i była bardzo zaskoczona. Również, pewnego dnia, kiedy mój syn przedstawił mojego męża i mnie. Osoba, którą spotkaliśmy, zwróciła się w stronę mojego męża i zaczęła z nim rozmawiać o byciu inżynierem. Mój syn wtrącił się i powiedział, że oboje są inżynierami, moja mama też jest inżynierem.
Margaret: Moja nauczycielka fizyki nie sądziła, że będę w stanie uprawiać inżynierię, mimo że znalazłem się w najlepszych 2% mojej klasy setek. Kiedy powiedziałem mu, że aplikuję na Rice University o ich program inżynierski, powiedział, że jest zaskoczony. Ale nie pozwoliłem, aby jego wątpliwości wpłynęły na mnie, wyraźnie!
Jennifer: Rada, którą udzielam tym, których mentorem udzielam, jest kontynuowanie nauki. Kluczem jest zwiększenie swoich możliwości, co zwiększy Twoją pewność siebie. Bądź ciekawy, kreatywny i pewny siebie. Możesz to zrobić, jeśli chcesz dalej się rozwijać. A kiedy już masz dobre podstawy w inżynierii lub ogólnie technologii, zbuduj tę zdolność do lepszego myślenia i uczenia się. Na koniec poszerz swoją wiedzę na temat finansów i operacji biznesowych, aby stać się dobrym liderem inżynieryjnym.
Rajani: Wiele razy, w trakcie mojej kariery, byłam jedyną kobietą w moim projekcie, w moim zespole lub w laboratorium. Często moje e-maile są wysyłane do „pana Boddu” - nadawcy zakładają, że jestem mężczyzną. Kiedyś sprzedawca przyszedł do naszego zakładu, aby dokonać pewnych modyfikacji i poprosił mnie o pana Boddu. Kiedy powiedziałem: „Jestem Rajani Boddu, miał bardzo zaskoczony wygląd na twarzy!
